Kennisbank Kennisdossier: Beleid rond immaterieel erfgoed bij UNESCO Stakeholders en partnerschappen

Stakeholders en partnerschappen

Stakeholders en partnerschappen zijn van groeiend belang in de ontwikkeling en realisatie van de doelen van de 2003 Conventie. Doorheen de tijd werden diverse netwerken uitgebouwd.

Auteur

Britt Delannoy

Laatst aangepast

13.07.2026

Publicatiedatum

2026

Relaties

UNESCO Internationaal

Een eerste voorbeeld hiervan zijn de Categorie 2 Centra, die opgericht en gefinancierd worden door lidstaten om via expertise, elk met een eigen focus, bij te dragen aan de internationale ontwikkeling en van het succes van de Conventie. Tot 2026 waren er acht gespecialiseerde centra wereldwijd die zich specifiek inzetten op het borgen van immaterieel erfgoed en het versterken van regionale en internationale samenwerking hiervoor. In de regio’s West-Europa en Noord-Amerika waren er tot 2026 geen centra. Met de kandidatuur van FLAME als expertisecentrum en hub voor co-creatie, kennisdeling en beleidsontwikkeling komt hier vanaf 2027 verandering in.
Daarnaast traint en voorziet UNESCO een wereldwijd netwerk van facilitatoren die klaarstaan om lidstaten en betrokkenen verder te ondersteunen bij het borgen van immaterieel erfgoed. Deze facilitatoren delen hun expertise, en geven bijzondere aandacht aan het potentieel van immaterieel erfgoed voor duurzame ontwikkeling en het stimuleren van de brede publieke kennis over en het draagvlak voor de Conventie.
Een andere belangrijke groep spelers zijn de NGO’s met accreditatie bij de UNESCO 2003 Conventie. Werkplaats immaterieel erfgoed en andere erfgoedorganisaties in Vlaanderen en België draaien zo al vele jaren als geaccrediteerde NGOs actief mee in de netwerken rond de Conventie. Daarnaast zorgt het ICH NGO Forum voor een platform voor communicatie, netwerking, uitwisseling en samenwerking van de UNESCO 2003 Conventie geaccrediteerde NGO's. Het Forum organiseert bijeenkomsten en symposia die in het teken staan van globale uitdagingen binnen het beleid en de implementatie en de ontwikkeling van de UNESCO 2003 Conventie.
Wereldwijd bestaan er voorts ook verschillende UNESCO leerstoelen met een focus op immaterieel erfgoed. Samen vormen zij een internationaal netwerk dat uitwisseling bevordert. In Vlaanderen zijn negen leerstoelen van UNESCO actief, waaronder de UNESCO-leerstoel voor Kritische Erfgoedstudies en het Borgen van Immaterieel Cultureel Erfgoed sinds 2014. Deze leerstoel heeft als doel onderzoek, training, informatie en documentatie over het borgen van immaterieel cultureel erfgoed te promoten en (inter)nationale samenwerking, onder andere met academische onderzoekers, te faciliteren.
Sinds 2021 stimuleert en faciliteert het European Network of Focal Points (ENFP) de uitwisseling over immaterieel erfgoed. Het draagt bij aan de uitvoering van de UNESCO 2003 Conventie. Binnen dit netwerk delen 47 landen uit de UNESCO-kiesgroepen I en II in de Europese regio hun expertise met elkaar. Het netwerk staat open voor alle aanspreekpunten, coördinatoren, facilitatoren en andere experts die nauw met de Conventie werken.