Intangible Cultural Heritage in Times of ‘Su­per­di­ver­si­ty'

In dit artikel analyseert Jorijn Neyrinck de vertaalslag van de UNESCO 2003 Conventie naar de hedendaagse realiteit van superdiversiteit. Ze stelt dat de traditionele focus op statische inventarissen en nationale identiteiten binnen het UNESCO-kader vaak tekortschiet in een geglobaliseerde wereld. In plaats daarvan pleit ze voor een dynamische benadering waarin erfgoed mag transformeren en waarbij erfgoed- en culturele instellingen fungeren als actieve bemiddelaars tussen diverse gemeenschappen. De principes uit de 2003 Conventie worden zo katalysator voor sociale samenhang en duurzame ontwikkeling.