Ga verder naar de inhoud
Inventaris Vlaanderen

Kant maken in Vlaanderen

Het vervaardigen van kantwerk is een eeuwenoud (kunst)ambacht. Van een erg gegeerd product in de 17de en 18de eeuw naar een zeer kleinschalige handmatige productie in de tweede helft van de 20ste eeuw: het maken van kant kende doorheen de eeuwen een heuse evolutie. 

Nog altijd leggen honderden kantwerk(st)ers zich in Vlaanderen toe op het realiseren van nieuwe ontwerpen. Oude kanttechnieken worden gecombineerd met nieuwe materialen en uitdrukkingsvormen. Onderzoek naar en analyse van oude kant(technieken) blaast het maken van kant nieuw leven in. Aan de basis, nog altijd dezelfde technieken én het respect voor de verschillende kantsoorten. Het kantonderwijs, al dan niet verbonden aan een kunstschool, speelt in Vlaanderen vandaag de dag een belangrijke rol in het doorgeven van dit ambacht. Jongere generaties krijgen er de techniek(en) stap voor stap aangeleerd. 

Waar het begon? Ontstaan in het Vlaanderen van de 16de eeuw verspreidde de kantproductie en de kennis erover zich over Europa en de wereld. Via overlevering van moeder op dochter werd de kennis en vaardigheid overgedragen van generatie op generatie. Later via onderwijs in scholen van kloosters. Reeds vanaf het ontstaan is er sprake van twee kantsoorten. De kloskant wordt gemaakt op een kantkussen met draad en klosjes. De naaldkant vond zijn oorsprong in het borduurwerk en wordt gemaakt met naald en draad.

Doorheen de eeuwen ontstonden in Vlaanderen verschillende technieken. Elk met hun typische kenmerken en eigen ontwikkeling. In de 17de eeuw sprak men in hoofdzaak van Vlaanderse kant. In het begin van de 18de eeuw ontstond een toenemende specialisatie met de opkomst van verschillende kloskantgenres. Vaak genoemd naar de steden waar ze ontstonden: Brugge, Mechelen, Brussel, Aalst, Geraardsbergen, Binche, Turnhout, Sint-Truiden, Lier ... De naaldkant productie was dan weer geconcentreerd in het Waasland. In deze eeuwen drukte de kantnijverheid zijn stempel op de mode en kende ze een ware hoogbloei. De Vlaamse kanten waren zeer gegeerd door de adel en de clerus.

In de 19de eeuw zorgde de opkomst van de machinale tule en de machinale kantproductie voor zware concurrentie. Toch werden vanaf die periode verschillende maatregelen genomen om de kunst van het maken van kant te verzekeren voor de toekomst. Na een daling in de productie na WOII, bracht de flower power in de jaren 1960 een grotere aandacht voor het ambachtelijke. Een tendens die de laatste jaren aan kracht blijft winnen en ook de kantproductie ten goede komt.

Aanvullende informatie

Inzenders

  • Lydia Mertens

Locatie

  • Vlaanderen

Erfgoedregisters

Deel deze pagina

Deel via mail

Meer weten of samenwerken?

Dit erfgoed werd toegevoegd door iemand die het een warm hart toedraagt. Wil je meer weten? Heb je een opmerking? Of zie je kansen in een samenwerking?

Werkplaats immaterieel erfgoed brengt je in contact met de inzender van deze praktijk.

Andere praktijken

Afbeeldingsinformatie

Wielen vlechten en het ambacht van fiet­sen­ma­ker

Fietsen maken en wielen vlechten 
Processiedeelnemers dragen het beeld van Jezus Christus
Afbeeldingsinformatie

Palm­pro­ces­sie Hoegaarden

In 1631 werd te Hoegaarden het Genootschap van de XII Apostelen opgericht met als opdracht om jaarlijks een Palmprocessie met palmezel te…
Afbeeldingsinformatie
Afbeeldingsinformatie

Con­tra­bas­bouw

Afbeeldingsinformatie

Gerelateerde items

Bekijk alle artikels
Schaapscheerder Stijn Massart van Woolwise aan het werk. Hij scheert een schaap in een stal.
Afbeeldingsinformatie

WOL-Lab

Wist je dat veel wol vandaag helaas wordt weggegooid? Met WOL-Lab onderzoeken we samen met kinderen van 10 tot 13 jaar hoe het anders kan! In een activiteitenreeks linken we kennis en vakmanschap rond wol aan STEM in de vrije tijd en maken we kinderen bewust van de waarde van wol als duurzame grondstof. Zo worden kinderen bedenkers én makers van duurzame wolproducten.

Focus Vakmanschap

Focus Vakmanschap was een meerjarig samenwerkingsproject waarin erfgoedgemeenschappen, vakmensen, erfgoedprofessionals en een filmmaker samen onderzochten hoe film kan bijdragen aan de borging van immaterieel erfgoed.

Afbeeldingsinformatie

Op de koffie bij een botanicus

Wat doet een botanicus? En welke kennis en vaardigheden horen bij dat beroep, “in zekere zin een ambacht”? Dr. Piet Stoffelen van Plantentuin Meise is gespecialiseerd in koffie en legde het ons uit. Daarnaast vertelt Saddam Shkair over de tradities en rituelen die bij een kopje Syrische koffie horen.

Valkenier houdt valk vast
Afbeeldingsinformatie

Van hobby en takkelingen - Het vliegend erfgoed van de valkerij

Hoe train je een valk? En welke rol speelt een valkenier in milieubehoud en diversiteit? We gingen in gesprek met Kris Ulens, voorzitter van de Belgische Valkerij Federatie. Hij vertelde ons over de geschiedenis, de toekomst en het internationale karakter van de valkerij.

Afbeeldingsinformatie

Handreiking: hoe werk ik een sterk meester-leer­ling­tra­ject uit?

Deze Handreiking biedt praktische ondersteuning voor meesters en leerlingen die samen een traject willen opzetten om vakmanschap door te geven.

Afbeeldingsinformatie

Voeg jouw erfgoed toe!

Deze website zet immaterieel erfgoed in Vlaanderen en Brussel in de kijker, in al zijn veelzijdigheid. Beoefenaars, liefhebbers, groepen en organisaties kunnen hier zelf hun erfgoedpraktijk beschrijven en delen. Ook jij!